Κυριακή, 18 Ιουνίου 2017

Με λένε Μιχάλη

Με λένε Μιχάλη. Γεννήθηκα το 1980 στην Αθήνα, στο «Μητέρα»
 Οι γονείς μου τότε έμεναν στο Παγκράτι. 

Μετά τη γέννα μου μετακομίσαμε στα Πατήσια. 
Οι γονείς μου είναι από τη Νιγηρία. Ο πατέρας μου ήρθε στην Ελλάδα για να σπουδάσει, τη δεκαετία του ΄70. Ύστερα από κάποια χρόνια έφερε και τη μητέρα μου. Από τα παιδικά μου χρόνια δεν θυμάμαι πολλά πράγματα. Στο δημοτικό τα πήγαινα μια χαρά με τα άλλα παιδιά. Μόνο όταν τσακωνόμασταν στο ποδόσφαιρο με στολίζανε με βρισιές του τύπου «αράπης» και τα σχετικά. Ήμουν ο μόνος μαύρος στο σχολείο μου. Θυμάμαι επίσης ένα σκηνικό. 
Μια μέρα, έπειτα από τσακωμό, κάποια παιδιά με είχαν βάλει στη μέση και με έβριζαν. 
Τότε ένα παιδί που τον έλεγαν Ηλία όρμησε εναντίον τους για να με υπερασπιστεί. Από τότε γίναμε κολλητοί φίλοι. 
Τα πρώτα χρόνια στο σπίτι μιλούσαμε νιγηριανά και αγγλικά. Αυτό όμως με εμπόδιζε για τα μαθήματα. Μέχρι που ο δάσκαλος κάλεσε τους γονείς μου και τους είπε ότι έπρεπε να μιλήσουμε ελληνικά στο σπίτι. Με τα χρόνια επικράτησαν τα ελληνικά στο σπίτι μας. Ελληνικά και hiphop. Από εννέα χρονών μιλώ μόνο ελληνικά. Μιλώ επίσης άψογα αγγλικά, ενώ τα νιγηριανά τα καταλαβαίνω αλλά δεν τα μιλώ πια. Το πάθος για τη μουσική το «κόλλησα», ίσως, επειδή μεγάλωσα ανάμεσα σε διάφορους γλωσσικούς ήχους. 
Στο γυμνάσιο παθιάστηκα με τα γκράφιτι, τη hip-hop και τη Dram΄Ν΄ Βase. Είναι χρόνια που περνούν διοργανώνοντας πάρτι και ανταλλάσσοντας κασέτες με τα φιλαράκια. 
Εκείνη την περίοδο μπήκε έντονα η θρησκεία στη ζωή μου. Μαζί της και η πρώτη υπαρξιακή σύγκρουση. Γιατί η θρησκεία έλεγε «ειρήνη υμίν», ενώ το hip-hop μιλούσε για εξέγερση. Η θρησκεία ήταν ευχή, το hip-hop δράση. 
Το hip-hop και τα γκράφιτι ήταν για μένα ένα είδος ξεσπάσματος. Τότε, για πρώτη φορά, άρχισα να γράφω στίχους. Έγραφα και για τον ρατσισμό. Ξαφνικά συνειδητοποίησα κάτι που είχα απωθήσει: το χρώμα της επιδερμίδας μου.Το να είσαι μαύρος!
Εγώ είμαι περήφανος που είμαι μαύρος. Το να είσαι μαύρος όμως σημαίνει ότι συναντάς μπροστά σου έναν τοίχο. Σημαίνει ότι πρέπει να ξοδεύεις πολλή ενέργεια για να πείσεις τους γύρω σου ότι δεν είσαι γεννημένος μόνο για να πουλάς CD και να παίξεις μπάσκετ. Ότι μπορείς να γίνεις γιατρός, λογοτέχνης, σχεδιαστής μόδας, οτιδήποτε. 
Το να είσαι μαύρος σημαίνει ότι ζεις με αυτό το χρώμα, το αναπνέεις, ότι δεν σε αφήνουν ποτέ να νιώσεις αόρατος. Τη μεγαλύτερη έκπληξη την προκαλείς όταν μιλάς ελληνικά χωρίς προφορά. Παθαίνουν πλάκα. Μερικοί κάθονται με το στόμα ανοιχτό και σε κοιτάνε σαν εξωγήινο. Τέλος πάντων… 
Ένα καλοκαίρι στη Σύρο. Η ανατροπή στη ζωή μου συνέβη ένα καλοκαίρι στη Σύρο. Μόλις είχα τελειώσει το λύκειο. Ήθελα τότε να μπω στη Σχολή Καλών Τεχνών και άρχισα να κάνω ιδιαίτερα μαθήματα ελευθέρου σχεδίου. Το καλοκαίρι πήγα στη Σύρο για να δουλέψω στο εργαστήριο της δασκάλας μου. Έκανα βόλτα ένα απόγευμα, όταν ξαφνικά μπροστά στα πόδια μου σταμάτησε ένα αστυνομικό τζιπ. Βγήκαν έξω δυο αστυνομικοί και μου ζήτησαν τα χαρτιά. Είχα μαζί μου τη ληξιαρχική πράξη γέννησης. Θεωρούσα ότι ήταν αρκετή, αφού είχα γεννηθεί στην Ελλάδα. 
Με πήγαν στο Τμήμα. Μου είπαν ότι τα χαρτιά μου είναι ελλιπή. Ένας από τους αστυνομικούς μού είπε ότι θα με απελάσουν. «Πού θα με απελάσετε;», ρώτησα. «Στα σύνορα και να πας από εκεί που ήρθες», μου απάντησε. «Εγώ δεν ήρθα από πουθενά. Έχω γεννηθεί στην Ελλάδα», είπα. Δεν πήρα απάντηση. Απέλαση, σύνορα, όλα αυτά μου φαίνονταν σαν ταινία. Έφυγε η γη κάτω από τα πόδια μου και είχα κατατρομάξει. Έμεινα εκεί τρεις μέρες, στο σκοτάδι, κοιμόμουν χάμω, σε ένα μικροσκοπικό κελί με δυο Πακιστανούς που δεν μιλούσαν ούτε ελληνικά ούτε αγγλικά. Αυτές οι τρεις μέρες ανέτρεψαν τα πάντα μέσα μου. Με τη μεσολάβηση φίλων και δικηγόρων με άφησαν ελεύθερο. Τότε άρχισαν να με βασανίζουν τα ερωτήματα. Ποιος ήμουν; Τώρα καταλάβαινα γιατί δεν με καλούσαν φαντάρο, όπως συνέβαινε με όλους τους φίλους μου. «Φίλε μου, εσύ είσαι ξένος», έλεγα στον εαυτό μου. Και πάλι δεν ήθελα να το πιστέψω όμως. Σκεφτόμουν ότι οι αστυνομικοί είχαν κάνει λάθος. Ήταν ένας μηχανισμός άμυνας για να μη διαλυθώ. Τα χαρτιά, τα χαρτιά, τα χαρτιά. Όταν εισέβαλε στη ζωή μου η λέξη χαρτιά και αλλοδαπός όλα καθάρισαν πλέον. 
Ρώτησα τους υπαλλήλους στον δήμο εάν μπορώ να βγάλω ελληνική ταυτότητα επειδή έχω γεννηθεί εδώ. Μου απάντησαν κοφτά: «όχι». Μετά ήρθαν οι ουρές, οι βεβαιώσεις, τα ένσημα, τα γραφεία, οι υπάλληλοι, η ατελείωτη αναμονή. Και όταν βγαίνει η άδεια παραμονής είναι ληγμένη. Ξανά ουρές, βεβαιώσεις, ένσημα, γραφεία, υπάλληλοι, ατελείωτη αναμονή. Με αυτά θα φας όλη τη ζωή σου. Τα καλύτερα χρόνια σου φεύγουν κυνηγώντας τα χαρτιά. Δεν μπορείς να πας πουθενά. Τα όνειρα για το πανεπιστήμιο τα εγκατέλειψα γιατί κυνηγούσα τα χαρτιά. Με κάλεσαν το 2002 στη Γαλλία για να εκπροσωπήσω την Ελλάδα σε ένα φεστιβάλ θεάτρου δρόμου. Δεν πήγα γιατί δεν είχα χαρτιά. Ήθελα να ανοίξω μια δική μου δουλειά, δεν μπόρεσα γιατί δεν είχα χαρτιά. Τα ελληνικά είναι η γλώσσα σου… Νιώθεις σιγά σιγά να ανοίγει ένα χαντάκι ανάμεσα σε σένα και στους φίλους σου. Εκείνοι προχωράνε, κυκλοφορούν ελεύθεροι. Αυτό που για σένα αποτελεί ζήτημα ζωής και θανάτου, γι΄ αυτούς είναι ένα τίποτα. Επειδή δεν έχεις κανονικά χαρτιά δεν μπορείς να κάνεις σχέδια για το μέλλον. Σκέψου τι κατάπτωση. Να είσαι είκοσι χρόνων και να μην μπορείς να κάνεις σχέδια για το μέλλον. Φθείρεσαι ανεπαίσθητα, γίνεσαι μικρός, κλείνεσαι στον εαυτό σου. Πρέπει να προσέχεις πολύ για να μη γίνεις ανθρωπάκι. Για να μη δεις όλους τους γύρω σου ως εν δυνάμει εχθρούς. Ύστερα έρχονται άλλες ερωτήσεις. Τι είσαι; Γεννήθηκες εδώ, τραγουδάς τον εθνικό ύμνο της Ελλάδας, στο σχολείο είπες ποιήματα για την 25η Μαρτίου. Και όμως σε θεωρούν αλλοδαπό. Στη Νιγηρία εσύ δεν έχεις πάει ποτέ. Τα ελληνικά είναι η γλώσσα σου. Τι είσαι λοιπόν; Πρέπει να είσαι τρεις φορές τρελός για να μην τρελαθείς. 
Πρέπει να παλέψεις με νύχια και με δόντια για να μην αφήσεις την πραγματικότητα να σε ξεκάνει. Τι κάνω αυτή τη στιγμή; Ασχολούμαι πολύ με τη μουσική και με το θέατρο του δρόμου. Τώρα δουλεύω στον «Κοσμοπολιτισμό», ένα πολιτιστικό κέντρο που διοργανώνει και πολλά ενδιαφέροντα event με μετανάστες καλλιτέχνες. Τα χαρτιά; Τα περιμένω ακόμα, εδώ και δυο χρόνια. Το μέλλον; Το μέλλον, φίλε μου, είναι τα όνειρά μου. Αυτά είναι η ασπίδα και η ελευθερία μου…» 
του Gazmend Kapllani

Πέμπτη, 15 Ιουνίου 2017

Το μάθημα της γάτας στον άνθρωπο

- Βασίλισσα; Είναι βασίλισσα αυτή η γάτα;
– Όλες οι γάτες είναι βασίλισσες.
Οι γάτες είναι οντότητες, που έχουν κατακτήσει τα πάντα. Έχουν κατακτήσει το σκοτάδι και το έχουν κάνει φως. Τη δυσκολία, την έχουν κάνει ευκολία. Την εξάρτηση, ανεξαρτησία. Το φόβο, θάρρος. Όλες οι γάτες πάνω στη γη δείχνουν συνεχώς στον άνθρωπο, πόσο εύκολα μπορεί να τα έχουν όλα. Πως η τροφή τους, είναι πάντα εκεί για αυτές. Πως όλο το Σύμπαν, κυριολεκτικά υπάρχει για να προσφέρει στη γάτα.
Αυτό είναι μια πάρα πολύ μεγάλη αρχοντιά, που η ανθρωπότητα θα κατακτήσει όταν αποφασίσει να δεχθεί το Θεό ολοκληρωτικά. Αυτός είναι ο λόγος γιατί πολλοί άνθρωποι, ιδιαίτερα οι άντρες δεν συμπαθούν τις γάτες. Γιατί, μέσα από ένα δύσκολο παρελθόν, πιστεύουν πως μόνο με σκληρή δουλειά και πολύ κόπο, φέρνουμε στον εαυτό μας τα αγαθά της ζωής.
Η γάτα πάντα δείχνει στον άνθρωπο ακριβώς το αντίθετο. Όταν κατακτήσεις τον Εαυτό σου, τότε η Ζωή, η γη, ο ουρανός, η Ύπαρξη ολόκληρη, προσφέρει όλα της τα δώρα σε εσένα. Είναι οι πιο ισχυροί δάσκαλοι. Ο μόνος τρόπος για να καταλάβει κάποιος πραγματικά τις γάτες είναι να φτάσει στο επίπεδο τους. Κρατάνε μέσα τους όλη τη Γνώση, τη Δύναμη και την Αλήθεια του Θεού και έχουν έρθει στην ανθρωπότητα, γιατί προστατεύουν τον άνθρωπο από πολλές αρνητικές ενέργειες, δείχνοντας του μέσα από τον τρόπο τους, την τελική του πορεία.
Οι γάτες, κοιτώντας σας από χιλιόμετρα, ξέρουν πολύ καθαρά ποιος είστε και ακριβώς επειδή είναι βασίλισσες, ανώτερες υπάρξεις ευγενείας, σας επιτρέπουν να τις πλησιάσετε όταν αισθάνονται ότι κατακτάτε βήμα-βήμα τον Εαυτό σας στην Αγάπη.
Τις αποκαλώ Τέλειες Υπάρξεις Ομορφιάς. Κάθε τους κίνηση, αποτελεί χορευτική εναρμόνιση σύμπαντος και γης. Είναι τόσο τρυφερές, που το τρίχωμα τους παράγει ηλεκτρικά κύματα που σε κάνουν να αγαπάς, να παίρνεις δύναμη, να νιώθεις πιο βαθιά τον Εαυτό σου και τον κόσμο.
~Απόσπασμα από το ηλεκτρονικό βιβλίο: Το Γουδί της Δημιουργίας, του Μάρτιν Κραγκούνη


Πηγή: enallaktikidrasi.com 

Σάββατο, 3 Ιουνίου 2017

Αυτή είναι η Ιρανή πριγκίπισσα του 19ου αιώνα την οποία διεκδίκησαν 150 άντρες από τους οποίους οι 13 αυτοκτόνησαν γιατί τους απέρριψε…



Το όνομα της Anis Od Dowleh και ήταν πριγκίπισσα του 19ου αιώνα. Όσο και αν σας φανεί περίεργο οποία ήταν η πιο περιζήτητη νύφη της εποχής της. Όσο και αν σας φαίνεται περίεργο, ήταν πρότυπο ομορφιάς για εκείνη την εποχή. Σύμφωνα με τα σημερινά πρότυπα ομορφιάς ενδεχομένως να μην ήταν και τόσο τυχερή αλλά τότε η Άνις έκανε θραύση και πολλοί άντρες την διεκδικούσαν και σφάζονταν για χατήρι της.
Καταγόταν από βασιλική οικογένεια και ήταν γαλαζοαίματη. Η οικογενειακή της περιουσία τεράστια τόσο σε έκταση γης όσο και σε πλούτη. Αυτό όμως που την έκανε ιδιαίτερα αγαπητή ήταν η μεγαλοψυχία της αλλά και η τεράστια ευφυία της.
Ήταν από τις ελάχιστες μορφωμένες γυναίκες για εκείνη την εποχή και σε εκείνη την περιοχή.Από πολύ μικρή ηλικία το βασίλειο της οικογενείας της την συμβουλευόταν σε θέματα διακυβέρνησης και διαχείρισης των πόρων του  βασιλείου.
Ιδιαίτερη ικανότητα είχε στην διπλωματία καθώς χάρη στο λέγειν και την ικανότητά της να λύνει διαφωνίες με ειρηνικό τρόπο είχαν αποφευχθεί πολλές πολεμικές συγκρούσεις.
Αυτό που την έκανε αξιολάτρευτη στο λαό ήταν και ο φιλανθρωπικός της χαρακτήρας. Βοηθούσε τους φτωχούς και χάριζε συχνά μέρος της περιουσίας της σε ανθρώπους που είχαν ανάγκη.Είχε κερδίσει το σεβασμό και την αγάπη όλων χάρη στο μεγαλείο της προσωπικότητάς της.Πολλοί ήταν οι άνθρωποι που την ερωτεύτηκαν και θέλησαν να την κάνουν γυναίκα τους.
Συγκεκριμένα, ο θρύλος της αναφέρει πως όταν έφτασε σε ηλικία γάμου, τουλάχιστον 150 μνηστήρες από τα γύρω βασίλεια την διεκδίκησαν.Από αυτούς που απέρριψε, οι 13 δεν το άντεξαν και αποφάσισαν να δώσουν τέλος στη ζωή τους.
Τελικά ο εκλεκτός της καρδιάς της ήταν ο βασιλιάς της Περσίας Nasser al-Din Shah Qajar ο οποίος είχε και πολλές άλλες γυναίκες καθώς η παράδοση και η θρησκεία τους το επέτρεπε.Παρόλα αυτά η Ανίς ήταν η αγαπημένη του σύζυγος και είχε την πρωτοκαθεδρία σε σχέση με τις υπόλοιπες.
 Το ηθικό δίδαγμα της είναι πως η εξωτερική εμφάνιση δε μετράει.Ο εσωτερικός πλούτος και η ομορφιά της καρδιάς είναι αυτά που κάνουν έναν άνθρωπο ωραίο και αξιαγάπητο.
πηγη:mymind.gr





Σάββατο, 15 Απριλίου 2017

Αρχαίο Ελληνικό Έθιμο το Βάψιμο και Σπάσιμο των Αυγών

Σήμερα οι χριστιανοί την Λαμπρή βάφουν αυγά, όπως έκαναν στην Θράκη χιλιάδες χρόνια πριν επί Ορφέα
Σύμφωνα με την διδασκαλία των σοφών ορφικών, ο Έρως εγεννήθη από ένα λαμπρό ασημένιο ωόν (αυγό) του Κρόνου/Χρόνου και της Αφροδίτης/Αστάρτης, στους κόλπους του Χάους, το οποίο συστρεφόταν εντός του Ερέβους.
Ο Ωογενής Έρως ήταν αυτός ο οποίος έφερε την τάξι. Ο Έρως εγεννήθη πρώτος (γι’ αυτό και ελέγετο και Πρώτος/Πρωτόγονος) και μετά εγεννήθησαν οι (άλλοι) θεοί! Εφάνη πρώτος κι ονομάσθηκε και Φάνης /Φάνος. (Αναφέρεται και με άλλα ονόματα, όπως Μήτις ή Πολυμήτις, Γενέτωρ, Αβρός, κ.ά.). Και ο διφυής / δίφυλος (ανδρόγυνος) Έρως ως δημιουργική αιτία, εν συνεχεία, ανάμειξε τα πάντα.
Αυτός εγέννησε το Φάος / Φως και την Ημέρα. Έτσι δημιουργήθηκε η πρώτη (αγία) Τριάδα: Φάνης, Αιθήρ, Χάος. Κατ’ άλλην παράδοσή μας, εν αρχή υπήρχε το Χάος, η Νυξ, το Έρεβος και ο Τάρταρος. Από ένα αυγό της μελανόπτερης Νυκτός – θεά, την οποία ακόμα και ο Ζευς σεβόταν – και του Ερέβους (ή του Ανέμου, ο οποίος την ξελόγιασε) εγεννήθη ένα ασημένιο αυγό, απ΄όπου βγήκε ο χρυσόπτερος και τετρακέφαλος Έρως. Αυτός έβαλε σε κίνηση το Σύμπαν!
Αυτός έδωσε «το πρώτο κινούν» (κάποιοι το λένε σήμερα «θεωρία της Μεγάλης Εκρήξεως ή του Bing Bang»). Άρα «από το αυγό δημιουργήθηκε ο κόσμος!». Η Νύχτα συζούσε μαζί του σε ένα σπήλαιο. Η Νύχτα ήταν τρισυπόστατη (άλλη Τριάδα: Νύχτα, Τάξη, ∆ικαιοσύνη). Και ο Έρως εδημιούργησε την Γη, τον Ουρανό, τον Ήλιο και την Σελήνη… Η λατρεία της μελανόπτερης Νυκτός πέρασε στην… μαύρη κότα. Τα αυγά που κάνουν οι μαυρόκοτες την Μεγάλη Πέμπτη, λέει ο λαός μας, έχουν θαυμαστές ιδιότητες: Μπορούν να διώξουν κάθε κακό!
Τα μεγαλοπεφτιάτικα αυγά της μαυρόκοτας είναι ιαματικά (γιατρεύουν τον πονόλαιμο), εντομοκτόνα (διώχνουν μακριά τα σκαθάρια), και προφυλακτικά (φυλάγουν τ’ αμπέλι απ’ το χαλάζι)… Το αρχαίο ελληνικό κοσμικό αυγό αυτό, είναι χωρισμένο στα δυο

Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017

Δεν είμαι ρατσιστής, αλλά...


Το πρώτο σκέλος της ερωτησοαφήγησης φανταστικό, ενδεχομένως σουρεαλιστικό, το δεύτερο απολύτως αληθές και πραγματικό.

Μου κάνουν την εξής υποθετική ερώτηση:
'Σε ένα χώρο συνομιλούν για δουλειά, ένας Βρετανός, ένας Έλληνας, ένας Μαροκινός και ένας Πακιστανός. Ποιος έχει το πάνω χέρι;'.

Παραξενεύομαι ελαφρώς για την προφάνεια της απάντησης, κοντοστέκομαι στωικά πάνω από την ερώτηση για μερικές στιγμές, δεν είμαι ρατσιστής, αλλά η λογική λέει...

Πριν προλάβω να απαντήσω, για να διευκολυνθεί ο συλλογισμός μου, λαμβάνω μία επιπλέον πληροφορία. 'Οι τέσσερις τους βρίσκονται στη Βρετανία και συνομιλούν για business. Ποιος έχει τον πρώτο λόγο;'

Πιο ευκολάκι δε γίνεται. Προφανώς ο Βρετανός είναι το αφεντικό, ο Έλληνας ο manager, ο Μαροκινός​ πιθανώς κάποιος τρομο-ύποπτος προμηθευτής και ο Πακιστανός το παιδί για τα θελήματα.

'Το πέτυχα;' ρωτώ σχεδόν ρητορικά, γεμάτος καμάρι και εθνική υπερηφάνεια για τον Έλληνα manager στα Λονδίνα.

Ρατσιστής δεν είμαι, αλλά... πέφτω στη λούμπα ρατσιστικών στερεοτύπων, ριζωμένων καλά στο μέσα μου, τα οποία αν οι καταστάσεις ευδοκιμήσουν, θα με φέρουν πιο κοντά στα παιδιά με τις άσπρες κουκούλες. Και προφανώς στα παλικάρια του μελανοσούρουπου.

Κοίτα να δεις όμως που τα πράγματα έχουν αλλιώς. Πακιστανός CEO, Μαροκινός Project manager υπεύθυνος του έργου, Έλληνας από το Τμήμα Information Systems και Βρετανός ο απλός υπάλληλος, ο οποίος εξηγεί την καθημερινή εργασιακή του εμπειρία, ώστε οι άλλοι τρεις να αποφασίσουν πως θα προχωρήσει το έργο. Ο Έλληνας θα υλοποιήσει τη λύση, την οποία ο Πακιστανός θα εγκρίνει κατόπιν εισήγησης του Μαροκινού υπευθύνου του έργου.

Έπεσα από τα σύννεφα. Δε μπορεί να έκανα τόσο λάθος. Δε μπορεί τα κέντρα εξουσιών, με τις απόπειρες χαλιναγώγησης σκέψης τόσων δεκαετιών, για να μην πω αιώνων (μάλλον χιλιετιών), να έχουν πέσει τόσο έξω. Και αυτά να έχουν παραπλανηθεί; Και μάλιστα σε ένα από τα μητροπολιτικά τους κέντρα; Αφού αυτοί οι αλλόθρησκοι από την Ανατολή και το Νότο, δεν ξέρουν, δε μπορούν, δεν αξίζουν. Αφού είναι τέκνα κατώτερων Θεών. Αφού μόνο καταστρέφουν στοιχεία πολιτισμού και σκοτώνουν αθώους. Μόνο για αυτά είναι ικανοί όλοι τους. Πώς μπορεί να παίρνουν επιχειρηματικές αποφάσεις;

Άκου εκεί να διοικούν επιχειρήσεις. Με τι προσόντα; Σιγά μην μπορούν να είναι γιατροί, επιστήμονες, μηχανικοί, καλλιτέχνες, αθλητές. Στην καλύτερη περίπτωση να ξέρουν να καβαλήσουν καμιά καμήλα και να επιβιώσουν στην έρημο. Εγώ γνωρίζω ότι μόνος τους στόχος είναι να έρθουν εδώ και να με εξοντώσουν. Να με ισλαμοποιήσουν. Να χάσω την ελληνικότητα του ατόφιου και καθάριου DNA μου (τέτοιο φάσμα συχνοτήτων από γαλακτερό γαλανομάτικο σχεδόν σκανδιναβικό, έως το σοκολατί καστανόχρωμο παρακείμενο του Γάγγη ποταμού, μόνο εγώ και το φως του Ήλιου - είμαι η επιβεβαίωση της Ινδοευρωπαϊκής φυλής άλλωστε).

Πού είχα μείνει; Α ναι. Αφού το φάντασμα της τρομοκρατίας, το οποίο αυτοί οι ρυπαροί χειμερινοί κολυμβητές φέρνουν μαζί τους, στέκει καλά πάνω από την Ευρώπη. Αφού οι καλοί δυτικοί μου το έχουν εξηγήσει σαφώς το παραμύθι. Και οι δικοί μου επίγειοι άρχοντες το αναπαράγουν μια χαρά. Δεν συντηρούν πολέμους στας Ανατολάς και στας Αφρικάς. Δεν τους θεωρούν κατώτερους. Δεν εκμεταλεύονται καταστάσεις για να θησαυρίζουν οι πολεμικές και κατασκευαστικές βιομηχανίες τους. Δεν οπλίζουν το χέρι φανατικών φονταμελιστών για να χρωματίσουν με στάχτη και αίμα κράτη, λαούς, πολιτισμούς, ιστορίες. Δεν συντηρούν κανένα σύστημα 'αξιών' όπως τους βολεύει και δε γέρνουν την πλάστιγγα της πανανθρώπινης ζυγαριάς όπως τους εξυπηρετεί.

Στο κάτω κάτω δε φταίω εγώ που αυτοί είναι διαφορετικοί.
Από την πλευρά μου, όλα καλώς καμωμένα.
Διότι, ευτυχώς εγώ δεν είμαι ρατσιστής, αλλά...
Όποιος κατάλαβε, κατάλαβε.

Ν.Βλάχος
enfo.gr

Δευτέρα, 13 Μαρτίου 2017

Λιμός, άνθρωποι σε απόγνωση

Η παγκόσμια κοινότητα είναι αντιμέτωπη με τη μεγαλύτερη «ανθρωπιστική καταστροφή» από το 1945 οπότε ιδρύθηκε ο ΟΗΕ, προειδοποίησε ο επικεφαλής ανθρωπιστικών υποθέσεων του οργανισμού Στίβεν Ο’ Μπράιεν, αναφερόμενος στον λιμό που απειλεί 20 εκατομμύρια ανθρώπους στην Υεμένη, τη Σομαλία, το Νότιο Σουδάν και τη Νιγηρία. 

Ο Ο’ Μπράιεν δήλωσε στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ χθες Παρασκευή ότι «χωρίς συντονισμένες και κοινές παγκόσμιες προσπάθειες, οι άνθρωποι απλώς θα πεθάνουν από την πείνα» και «πολλοί περισσότεροι θα υποφέρουν και θα πεθάνουν από τις ασθένειες». 
«Είμαστε σε μια κρίσιμη καμπή της ιστορίας», τόνισε. «Ήδη στην αρχή του έτους είμαστε αντιμέτωποι με τη μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση από την ίδρυση του ΟΗΕ». 

Ο επικεφαλής του Γραφείου Συντονισμού Ανθρωπιστικών Υποθέσεων του ΟΗΕ (Ocha) ζήτησε την άμεση παροχή πόρων για την Υεμένη, το Νότιο Σουδάν, τη Σομαλία και τη βορειοανατολική Νιγηρία ώστε να παρασχεθεί βοήθεια στις χώρες αυτές και «να αποτραπεί μια καταστροφή». 
«Για να είμαι ακριβής χρειαζόμαστε 4,4 δισεκατομμύρια δολάρια ως τον Ιούλιο», υπογράμμισε ο Ο’ Μπράιεν. Χωρίς σημαντική χρηματοδότηση τα παιδιά σε αυτές τις τέσσερις χώρες κινδυνεύουν από οξύ υποσιτισμό και δεν θα είναι σε θέση να πάνε σχολείο, θα αντιστραφούν τυχόν πρόοδοι στην οικονομική ανάπτυξη των χωρών και «θα χαθούν περιουσίες, το μέλλον και η ελπίδα». 

Τον προηγούμενο μήνα ανάλογη έκκληση είχε κάνει ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες. Τότε ο ΟΗΕ είχε ανακοινώσει ότι είχε λάβει μόλις 90 εκατομμύρια δολάρια στη διάρκεια του 2017, παρά τις γενναιόδωρες δεσμεύσεις των χωρών. Ο ΟΗΕ ορίζει τον λιμό όταν περισσότερο από το 30% των παιδιών κάτω των 5 ετών υποφέρουν από οξύ υποσιτισμό και η θνησιμότητα είναι δύο ή περισσότεροι θάνατοι ημερησίως ανά 10.000 ανθρώπους, μεταξύ άλλων κριτηρίων. «Τώρα περισσότεροι από 20 εκατομμύρια άνθρωποι σε τέσσερις χώρες είναι αντιμέτωποι με την πείνα και τον λιμό», προειδοποίησε ο Ο’ Μπράιεν. 
Η Υεμένη είναι αντιμέτωπη με τη μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση, όπου τα δύο τρίτα του πληθυσμού, 18,8 εκατομμύρια άνθρωποι, χρειάζονται βοήθεια και περισσότερα από 7 εκατομμύρια πεινάνε και δεν γνωρίζουν πότε θα είναι το επόμενο γεύμα τους. «Αυτό σημαίνει τρία εκατομμύρια περισσότεροι απ’ ό,τι τον Ιανουάριο», εξήγησε ο επικεφαλής του Ocha. Στη διάρκεια πρόσφατης επίσκεψής του στην Υεμένη ο Ο’ Μπράιεν δήλωσε ότι συναντήθηκε με αξιωματούχους της κυβέρνησης αλλά και των σιιτών ανταρτών Χούτι που ελέγχουν την πρωτεύουσα Σανάα και όλοι υποσχέθηκαν ότι θα επιτρέψουν την πρόσβαση βοήθειας στη χώρα. 

«Παρόλα αυτά όλες οι αντιμαχόμενες πλευρές αρνούνται αυθαίρετα την πρόσβαση ανθρωπιστικής βοήθειας και την πολιτικοποιούν», κατήγγειλε προειδοποιώντας ότι αν συνεχιστεί αυτή η τάση, «θα πρέπει να θεωρηθούν υπεύθυνοι για τον αναπόφευκτο λιμό, τους αχρείαστους θανάτους και την όξυνση των δεινών που θα προκληθούν». 

Σύμφωνα με τον Ο’ Μπράιεν, το 2017 χρειάζονται 2,1 δισεκατομμύρια δολάρια για να προσφέρουν σε 12 εκατομμύρια Υεμενίτες «βοήθεια και προστασία που θα τους σώσει τη ζωή», όμως έχει ήδη συγκεντρωθεί μόλις το 6% του ποσού αυτού. Ο επικεφαλής του Ocha ανακοίνωσε ότι ο Γκουτέρες θα προεδρεύσει μιας διάσκεψης για την Υεμένη στις 25 Απριλίου στη Γενεύη. 

Ο Ο’ Μπράιεν επισκέφθηκε επίσης το Νότιο Σουδάν, το νεότερο κράτος του κόσμου που σπαράσσεται από εμφύλιο πόλεμο εδώ και τρία χρόνια, και δήλωσε ότι «η κατάσταση είναι χειρότερη από ποτέ». 
«Ο λιμός στο Νότιο Σουδάν οφείλεται στον άνθρωπο. Οι αντιμαχόμενες πλευρές ευθύνονται για τον λιμό, όπως και αυτοί που δεν επεμβαίνουν για να τους σταματήσουν», τόνισε. 

Περισσότεροι από 7,5 εκατομμύρια άνθρωποι χρειάζονται βοήθεια στο Νότιο Σουδάν, αύξηση κατά 1,4 εκατομμύριο σε σχέση με πέρυσι, και περίπου 3,4 εκατομμύρια Νοτιοσουδανοί έχουν εκτοπιστεί εξαιτίας των συγκρούσεων, περιλαμβανομένων περίπου 200.000 που έχουν φύγει από τη χώρα από τον Ιανουάριο. 
«Περισσότερα από ένα εκατομμύριο παιδιά εκτιμάται ότι είναι σοβαρά υποσιτισμένα σε όλη τη χώρα, περιλαμβανομένων 270.000 παιδιών που αντιμετωπίζουν άμεσο κίνδυνο θανάτου αν δεν λάβουν βοήθεια εγκαίρως», εξήγησε ο Ο’ Μπράιεν. 

«Στο μεταξύ η επιδημία χολέρας που ξέσπασε τον Ιούνιο του 2016 έχει επεκταθεί σε περισσότερες περιοχές», πρόσθεσε. Στη Σομαλία περισσότεροι από τους μισούς κατοίκους, 6,2 εκατομμύρια άνθρωποι, χρειάζονται ανθρωπιστική βοήθεια και προστασία, περιλαμβανομένων 2,9 εκατομμυρίων που κινδυνεύουν από τον λιμό και έχουν ανάγκη άμεσης βοήθειας «για να σώσουν ή να διατηρήσουν τη ζωή τους». 

Ο Ο’ Μπράιεν προειδοποίησε ότι σχεδόν ένα εκατομμύριο παιδιά κάτω των 5 ετών θα πληγούν «από οξύ υποσιτισμό» φέτος. «Όσα είδα και άκουσα στη διάρκεια της επίσκεψής μου στη Σομαλία ήταν σοκαριστικά: παιδιά και γυναίκες που περπατάνε επί εβδομάδες αναζητώντας τροφή και νερό. Έχουν χάσει τα ζώα τους, οι πηγές έχουν στερέψει και δεν έχουν τίποτε για να επιβιώσουν», εξήγησε ο Ο’ Μπράιεν. 

Ο επικεφαλής του Ocha επεσήμανε ότι οι τρέχουσες ενδείξεις θυμίζουν «την τραγική εικόνα του 2011, την προηγούμενη φορά που η Σομαλία υπέφερε από λιμό». 
Στη βορειοανατολική Νιγηρία, όπου μαίνεται η επταετής εξέγερσης της ισλαμιστικής οργάνωσης Μπόκο Χαράμ, 2,6 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν εκτοπιστεί και περισσότεροι από 200.000 έχουν σκοτωθεί. 
Ο επικεφαλής του Ocha εξήγησε τον προηγούμενο μήνα ότι ο υποσιτισμός στο βορειοανατολικό τμήμα της χώρας είναι τόσο έντονος ώστε κάποιοι ενήλικες είναι πολύ αδύναμοι για να περπατήσουν και σε κάποιες κοινότητες έχουν πεθάνει όλα τα νήπια. 
«Για να είμαστε ξεκάθαροι: μπορούμε να αποτρέψουμε τον λιμό», τόνισε ο Ο’ Μπράιεν. «Είμαστε έτοιμοι παρά τους φοβερούς κινδύνους και τα ρίσκα (…) αλλά χρειαζόμαστε αυτά τα τεράστια ποσά τώρα».

 [cnn] [huffpost]

Πέμπτη, 9 Μαρτίου 2017

Ταξιδάκι στη Χονολουλού....Η Ελληνική διαφήμιση της Apple..

Η Apple δημοσίευσε προχθές την πρώτη της ελληνική διαφήμιση. 
Το “Take Mine” που έκανε επίσημη πρεμιέρα στη διάρκεια της απονομής για τις Χρυσές Σφαίρες 2017 έχει γυριστεί σε ελληνικά χωριά της Μάνης με Έλληνες πρωταγωνιστές και σενάριο που θέλει μία κοπέλα (Νεφέλη Κουρή) να επιστρέφει στο χωριό της και να εντυπωσιάζει τη γιαγιά της και τους άλλους μόνιμους κατοίκους με τις δυνατότητες της κάμερας του iPhone 7 Plus και ειδικότερα τη λειτουργία Πορτρέτου. 

Η διαφήμιση έχει ένα μουσικό χαλί που αναζητούν πολλοί, καθώς έχει κάνει αίσθηση. 
Το κομμάτι “Πάμε στη Χονολουλού” αποτελεί μία δημιουργία του Κώστα Μπέζου (1905-1943), μίας αινιγματικής φυσιογνωμίας για το ελληνικό τραγούδι που έχει αφήσει πίσω του έργο στο ρεμπέτικο και όχι μόνο, πέθανε ωστόσο νέος σε ηλικία 37 ετών κατά τη διάρκεια της κατοχής. 
Ο Κώστας Μπέζος είχε και δικό του συγκρότημα με χαβάγιες, οι οποίοι έπαιζαν πάντα με άσπρα ρούχα και είχαν την ονομασία “Άσπρα Πουλιά”. Μαζί τους είχε δημιουργήσει το κομμάτι που αναφέρεται στα όνειρα ενός ζευγαριού για διακοπές στην πρωτεύουσα της Χαβάης. 
Ακούστε το.


πηγη:tilestwra.

Σάββατο, 4 Μαρτίου 2017

Το Σάββατο των ψυχών

Το ψυχοσάββατο, στη γιορτή των Αγ. θεοδώρων τιμούνται μαζί, οι μεγαλομάρτυρες ΄΄Άγιος Θεόδωρος ο Τήρων΄΄ του 3ου αιώνα και Άγιος Θεόδωρος ο Στρατηλάτης του 4ου αιώνα. 
Σύμφωνα με την παράδοση, ο Θεόδωρος ο Τήρων που ονομάστηκε έτσι επειδή ήταν στρατιώτης επί Διοκλητιανού στο τάγμα των Τηρώνων(νεοσύλλεκτων), κατά τη διάρκεια λιμού στην περιοχή των Ευχαΐτων της Γαλατίας, έθρεψε τον πληθυσμό μιας πόλης με κόλλυβα. Από τότε καθιερώθηκε να προσφέρονται στους ναούς, το Σάββατο της πρώτης εβδομάδας των Νηστειών (και Ψυχοσάββατο), κόλλυβα.
Σύμφωνα με άλλη παράδοση, η καθιέρωση των κόλλυβων συνδέεται με ένα θαύμα που έκανε ο άγιος Θεόδωρος ο Τήρων επί Ιουλιανού, που ήταν αντίθετος στη νηστεία των χριστιανών. Ο αυτοκράτορας, διέταξε τον έπαρχο της Κωνσταντινούπολης, όταν πλησίαζε η πρώτη εβδομάδα των νηστειών, να εξαφανίσουν από την αγορά κάθε είδους τρόφιμα και να αφήσουν μόνο τα ειδωλόθυτα, ώστε να αναγκαστούν οι χριστιανοί να φάνε από αυτά που προέρχονταν από τις θυσίες. Τότε ο άγιος Θεόδωρος παρουσιάστηκε ως οπτασία στον πατριάρχη Ευδόξιο και του φανέρωσε το σχέδιο του Ιουλιανού, υποδεικνύοντας του συγχρόνως να χρησιμοποιήσουν οι χριστιανοί, αντί για άλλη τροφή, κόλλυβα.
Κατόπιν, με βάση την αρχαία δοξασία ότι οι νεκροί έχουν την ικανότητα να γνωρίζουν και να προλέγουν το μέλλον, το Ψυχοσάββατο αυτό είχε συνδυαστεί από παλιά με μαντικές λαϊκές δοξασίες όπου οι ανύπαντρες νέες έβαζαν κάτω από το μαξιλάρι τους κόλλυβα των Αγίων Θεοδώρων, πιστεύοντας ότι θα δουν στο όνειρο τους τον άντρα που θα παντρευτούν. Σε άλλη εκδοχή, αυτή η μαντική τελετή γινόταν μεσάνυχτα (που πιστευόταν πως ήταν η ώρα των νεκρών), σε ένα σταυροδρόμι.

Τα μνημόσυνα είναι πανάρχαιο έθιμο. Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν πως με δεήσεις, θυσίες και προσφορές ήταν δυνατόν να πετύχουν τη συγγνώμη των Θεών για τα αμαρτήματα των νεκρών (Ιλιάδα Ι 497). Υπήρχαν μάλιστα και ιερείς αγύρτες που επισκέπτονταν τις οικίες των πλουσίων, ισχυριζόμενοι πως είχαν από τους θεούς την εξουσία να συγχωρούν τις αμαρτίες "ζώντων και νεκρών" με κατάλληλες γι΄ αυτές ιεροτελεστίες και θυσίες (Πλάτων "Πολιτείαι" Β' 364).

Οι αρχαίοι Έλληνες τελούσαν μνημόσυνο την 3η, την 9η και την 30ή από της ημέρας θανάτου, καλούμενο το τελευταίο "τριακάς" όπου γινόταν και νεκρόδειπνο, καθώς και κατ'έτος κατά την επέτειο των γενεθλίων του αποθανόντος. Στο Άργος το πρώτο μνημόσυνο γινόταν υπέρ του νεκρού προς τιμή όμως του Απόλλωνα, το δε της 30ης προς τιμή του Ερμή. Γενικά σε όλο τον αρχαίο ελληνικό κόσμο τελούνταν μνημόσυνα καλούμενα "Νεκύσια" με προσφορές οίνου, ελαίου, αρωμάτων και με θυσία κόκορα ή κότας, χρώματος όμως κατά κανόνα μαύρου.
Σε αντίθεση με τους αρχαίους Έλληνες οι Εβραίοι φαίνεται πως δεν τηρούσαν παρόμοιο έθιμο. Στη Παλαιά Διαθήκη αναφέρεται μόνο μια φορά παρόμοιο γεγονός στο Β' Μακκαβαίων (12, 43) όταν ο Ιούδας φέρεται πως έστειλε από λάφυρα πολέμου το χρηματικό ποσό των περίπου 2.000 δραχμών στο ναό της Ιερουσαλήμ για τέλεση μνημοσύνου "θυσίας" για τα αμαρτήματα των νεκρών Εβραίων που σκοτώθηκαν σε μάχη επειδή προς στιγμή είχαν παραπλανηθεί στην ειδωλολατρεία που γι΄ αυτόν τον λόγο και σκοτώθηκαν!.
Συνεπώς σήμερα τα μνημόσυνα των Χριστιανών φαίνεται ότι αποτελούν ιστορική συνέχεια του αρχαίου ελληνικού εθίμου, τόσο κατά πεποίθηση, όσο και κατά περιόδους τέλεσης. Περί των μνημοσύνων των πρώτων χριστιανών έχουν αναφέρει οι Τερτυλλιανός, Κυπριανός, Αυγουστίνος, Διονύσιος Αρεοπαγίτης, Γρηγόριος Ναζιανζηνός, Ιωάννης ο Χρυσόστομος, Γρηγόριος Νύσσης κ.ά.
Αντίθετα η Καθολική Εκκλησία από του 6ου αιώνος παραδέχεται στο δόγμα της το "Καθαρτήριο Πύρ" και έτσι απομακρύνθηκε των αρχών που οι Πατέρες είχαν θεσπίσει σχετικά. Από τους Βυζαντινούς χρόνους η Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία τηρεί κατά παράδοση τέλεση μνημοσύνων υπέρ αναπαύσεως των νεκρών κατά τη 3η ημέρα από του θανάτου (που σχετίζεται με την Ανάσταση), την 9η, την 40η (που σχετίζεται με την Ανάληψη), στη συμπλήρωση 3 μηνών, 6 μηνών και έτους. Μετά τη συμπλήρωση έτους τελούνται μνημόσυνα υπέρ όλων των νεκρών της οικογένειας, Βασιλέων και λαϊκών κατά τον εσπερινό της Παρασκευής των Απόκρεων ενώ την Παρασκευή της Τυροφάγου μόνο για τους κληρικούς, καθώς επίσης (και για όλους) το Ψυχοσάββατο των Αγίων Θεοδώρων (α' Σάββατο Νηστειών), το Σάββατο του Λαζάρου ως και στον εσπερινό της Παρασκευής της προηγουμένης του Ψυχοσαββάτου της Πεντηκοστής (κοινώς του Ρουσαλιού).
Ειδικότερα η Εκκλησία της Ελλάδος καθόρισε επιπλέον τη Γ' Κυριακή των Νηστειών (ή Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως) ετήσιο μνημόσυνο των "υπέρ πίστεως και Πατρίδος αγωνισαμένων και πεσόντων...". Παλαιότερα είχε επίσης καθορισθεί και η 29η Αυγούστου ετήσιο μνημόσυνο για τους πεσόντες εναντίον των συμμοριτών.

πηγη: vikipedia.org

Τετάρτη, 1 Μαρτίου 2017

"Μάρτης" ή "Μαρτιά'"

Ο Μάρτης ή Μαρτιά είναι ένα παμπάλαιο έθιμο, με βαλκανική διασπορά. Πιστεύεται ότι έχει τις ρίζες του στην Αρχαία Ελλάδα και συγκεκριμένα στα Ελευσίνια Μυστήρια, όπου οι μύστες έδεναν μια κλωστή, την Κρόκη, στο δεξί τους χέρι και το αριστερό τους πόδι, όπως παρατηρεί ο λαογράφος Νικόλαος Πολίτης.
Σύμφωνα με το έθιμο, την 1η του Μάρτη, οι μητέρες φορούν στον καρπό του χεριού των παιδιών τους ένα βραχιολάκι, φτιαγμένο από στριμμένη άσπρη και κόκκινη κλωστή, τον Μάρτη ή Μαρτιά, για να τα προστατεύει από τον πρώτο ήλιο της Άνοιξης, που είναι ιδιαίτερα βλαβερός, σύμφωνα με τις λαϊκές δοξασίες. Ο Μάρτης προφυλάσσει επίσης, όπως πιστεύεται, από τα κουνούπια και τους ψύλλους και ακόμα απομακρύνει τις αρρώστιες και άλλα κακά. 
Τον φτιάχνουν την τελευταία μέρα του Φλεβάρη και τον φορούν την πρώτη μέρα του Μάρτη, πριν βγουν από το σπίτι. Σε μερικές περιοχές ο Μάρτηςφοριέται στο μεγάλο δάχτυλο του ποδιού σαν δαχτυλίδι για να μην σκοντάφτει ο κάτοχός του.
Το βραχιολάκι αυτό το βγάζουν στο τέλος του μήνα, ή το αφήνουν πάνω στις τριανταφυλλιές όταν δουν το πρώτο χελιδόνι, για να τον πάρουν τα πουλιά και να χτίσουν τη φωλιά τους ή το καίνε με το αναστάσιμο φως του Πάσχα.
Η Χριστιανική Εκκλησία δια του Ιωάννου του Χρυσοστόμου θεωρεί το έθιμο ειδωλολατρικό ήδη από το 5ο αιώνα.

Ο «Μάρτης» στα Βαλκάνια

Το έθιμο του Μάρτη γιορτάζεται ίδιο και απαράλλαχτο στα Σκόπια με την ονομασία Μάρτινκα και στην Αλβανία ως Βερόρε. Οι κάτοικοι των δυο γειτονικών μας χωρών φορούν βραχιόλια από κόκκινη και άσπρη κλωστή για να μην τους «πιάσει» ο ήλιος, τα οποία και βγάζουν στα τέλη του μήνα ή όταν δουν το πρώτο χελιδόνι. Άλλοι πάλι, δένουν τον Μάρτη σε κάποιο καρποφόρο δέντρο, ώστε να του χαρίσουν ανθοφορία, ενώ μερικοί τον τοποθετούν κάτω από μια πέτρα κι αν την επόμενη ημέρα βρουν δίπλα της ένα σκουλήκι, σημαίνει ότι η υπόλοιπη χρονιά θα είναι πολύ καλή.
Τηρώντας παραδόσεις και έθιμα αιώνων, οι Βούλγαροι, την πρώτη ημέρα του Μάρτη, φορούν στο πέτο τους στολίδια φτιαγμένα από άσπρες και κόκκινες κλωστές που αποκαλούνται Μαρτενίτσα. Σε ορισμένες περιοχές της Βουλγαρίας, οι κάτοικοι τοποθετούν έξω από τα σπίτια τους ένα κομμάτι κόκκινου υφάσματος για να μην τους «κάψει η γιαγιά Μάρτα» (Μπάμπα Μάρτα, στα βουλγαρικά), που είναι η θηλυκή προσωποποίηση του μήνα Μάρτη. Η Μαρτενίτσα λειτουργεί στη συνείδηση του βουλγαρικού λαού ως φυλαχτό, το οποίο μάλιστα είθισται να προσφέρεται ως δώρο μεταξύ των μελών της οικογένειας, συνοδευόμενο από ευχές για υγεία και ευημερία.
Το ασπροκόκκινο στολίδι της 1ης του Μάρτη φέρει στα ρουμανικά την ονομασία Μαρτιζόρ. Η κόκκινη κλωστή συμβολίζει την αγάπη για το ωραίο και η άσπρη την αγνότητα του φυτού χιονόφιλος, που ανθίζει τον Μάρτιο και είναι στενά συνδεδεμένο με αρκετά έθιμα και παραδόσεις της Ρουμανίας. Σύμφωνα με την μυθολογία, ο Θεός - Ήλιος μεταμορφώθηκε σε νεαρό άνδρα και κατέβηκε στη Γη για να πάρει μέρος σε μια γιορτή. Τον απήγαγε, όμως, ένας δράκος, με αποτέλεσμα να χαθεί και να βυθιστεί ο κόσμος στο σκοτάδι.
Μια ημέρα ένας νεαρός, μαζί με τους συντρόφους του σκότωσε τον δράκο και απελευθέρωσε τον Ήλιο, φέροντας την άνοιξη. Ο νεαρός έχασε τη ζωή του και το αίμα του -λέει ο μύθος- έβαψε κόκκινο το χιόνι. Από τότε, συνηθίζεται την 1η του Μάρτη όλοι οι νεαροί να πλέκουν το «Μαρτισόρ», με κόκκινη κλωστή που συμβολίζει το αίμα του νεαρού άνδρα και την αγάπη προς τη θυσία και άσπρη που συμβολίζει την αγνότητα.
πηγη:sansimera.gr

Η φέτα είναι μόνο η αρχή

Η υπερψήφιση της CETA στο Ευρωκοινοβούλιο την περασμένη εβδομάδα, έδειξε με ένα απτό παράδειγμα για την Ελλάδα τους κινδύνους που εγκυμονεί  η νέα συμφωνία διατλαντικού εμπορίου για τις μικρές χώρες και παραγωγές. Η ναυαρχίδα των ελληνικών προϊόντων με κατοχυρωμένη ονομασία προέλευσης, η φέτα,  δεν μπόρεσε να κατοχυρωθεί στην Καναδική αγορά (και μέσω αυτής και σε άλλες). Το δικαίωμα να παράγονται προϊόντα τύπου φέτας από τις μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες που το έκαναν μέχρι τώρα στον Καναδά, παράγοντας ένα τελείως διαφορετικό προϊόν, λευκό τυρί από αγελαδινό γάλα με το όνομα φέτα, υπερίσχυσε των δικαιωμάτων για την προστασία του προστατευόμενου όρου ονομασίας προέλευσης του ελληνικού προϊόντος. 
Ας μη δεχτούμε την παραπλάνηση: δεν αποτελεί διαπραγματευτική επιτυχία το γεγονός ότι οι ελληνικές εταιρείες που παράγουν γνήσια φέτα, θα μπορούν να κάνουν εξαγωγές στον Καναδά. Ούτε μπορεί να θεωρηθεί επιτυχία και προστασία για το δυναμικό εξαγώγιμο προϊόν της χώρας μας το ότι δεν θα επιτρέπεται στους μεγάλους ανταγωνιστές τους να χρησιμοποιούν ελληνικές σημαίες,  σύμβολα και λέξεις που παραπέμπουν σε ελληνικό προϊόν. Πολύ ξεκάθαρα για την περίπτωση της φέτας, αποδεικνύεται αυτό που όλοι θεωρητικά συζητούσαμε για την CETA, ότι με τις διατλαντικές συμφωνίες όπως διαμορφώθηκαν, η στρατηγική ανοικτών οριζόντων στο εμπόριο  περνάει από την υποβάθμιση των καθεστώτων προστασίας για τα προϊόντα των μικρών χωρών και παραγωγών. Καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι οι Ιταλοί και οι Γάλλοι κατάφεραν να προστατεύσουν τα ονομαστά τους τυριά, παρμεζάνα και ροκφόρ.
Οι Οικολόγοι Πράσινοι καταγγέλλουν το γεγονός και συμπαρίστανται στην Ομοσπονδία κτηνοτροφικών συλλόγων της Περιφέρειας Θεσσαλίας, που καταγγέλλουν ότι η συμφωνία ρίχνει στο κάδο των αχρήστων τον αγώνα όλων αυτών που πάλεψαν για πολλά χρόνια για να καθιερωθεί η φέτα ως ΠΟΠ στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ο συν-εκπρόσωπος των Οικολόγων Πράσινων, Κώστας Διάκος, δήλωσε σχετικά: «Η περίπτωση της φέτας δείχνει ξεκάθαρα το αναγκαίο και επείγον του αιτήματος που τίθεται από πολλούς μαζικούς φορείς για την ακύρωση της προσωρινής εφαρμογής της CETΑ: Η Ελληνική Βουλή έχει το ιστορικό καθήκον να φέρει το θέμα σε ψήφιση άμεσα και να μπλοκάρει τη διαδικασία της προσωρινής εφαρμογής της συμφωνίας CETA. Η φέτα είναι μόνο η αρχή!»
ecogreen.gr.org

Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2017

Εγκλήματα στο όνομα κάποιας θρησκείας

%u0399%u03B5%u03C1%u03CC%u03C2%20%u03A0%u03CC%u03BB%u03B5%u03BC%u03BF%u03C2%2C%20%u03A3%u03C9%u03C4%u03AE%u03C1%u03B9%u03BF%u03BD%20%u0388%u03C4%u03BF%u03C2%202050...%20inspiteofitall.se
Ιερός Πόλεμος, Σωτήριον Έτος 2050... inspiteofitall.se

Στο όνομα της θρησκείας έχουν γίνει τα μεγαλύτερα εγκλήματα στην ανθρώπινη ιστορία. Είναι, τελικά, ποτισμένος με αίμα ο δρόμος που οδηγεί στον Παράδεισο, και περνάει μέσα από την κόλαση.
Από την πρώτη στιγμή που ο άνθρωπος ένιωσε την ανάγκη να στηριχτεί σε κάτι δυνατότερο από αυτόν και μπροστά στην αδυναμία του να ερμηνεύσει με τη λογική του όλα εκείνα που συνέβαιναν στη φύση γύρω του, υπήρξαν κάποιοι επιτήδειοι που άρπαξαν την ευκαιρία για να εξουσιάσουν το μυαλό του και να τιθασεύσουν την οποιαδήποτε αντίδραση στην εξουσία τους.
Αυτοκράτορες λατρεύτηκαν ως θεοί σε κάθε μήκος και πλάτος της γης, έχοντας πίσω τους πανίσχυρα ιερατεία που στην ουσία κυβερνούσαν κινώντας τα νήματα...

Διωγμοί, ομαδικές σφαγές, επεκτατικοί πόλεμοι, σκοταδισμός, ανθρωποθυσίες, βασανιστήρια βγαλμένα από τις πιο αρρωστημένες γωνιές του ανθρώπινου μυαλού στο όνομα κάποιας θρησκείας αποτελούν την παρακαταθήκη που κληρονομεί κάθε γενιά στην επόμενη της. Κι όλα αυτά καλυμμένα κάτω από τον μανδύα της αγάπης. Μιας αγάπης επιλεκτικής, μιας αγάπης που αντί να ενώνει τους ανθρώπους τους χωρίζει σε ‘’πιστούς’’ και ‘’άπιστους’’...

Η θρησκεία είναι τελικά το όπιο των λαών...
Εξοργιστικό είναι το γεγονός της περιφρόνησης από όλες τις θρησκείες της ανθρώπινης ζωής. Όλες ανεξαιρέτως οι θρησκείες έχουν για σημαία τους τη μετά θάνατον επιβράβευση ή τιμωρία, ανάλογα με τα κριτήρια που θέτει η κάθε μια φυσικά. Άλλοι υπόσχονται πανέμορφους κήπους ή καζάνια, άλλοι παρθένες και πιλάφια κι άλλοι την επαναφορά στη ζωή με άλλη μορφή. Και όλες, μα όλες ανεξαιρέτως, καλούν το ποίμνιο τους να υποταχθεί αδιαμαρτύρητα στα κελεύσματα της εκάστοτε εξουσίας ως ένα καλό πρόβατο.
Πίστευε και μη ερεύνα, άλλωστε...

Απώτερος στόχος φυσικά της τεράστιας σημασίας που δίνουν όλες οι θρησκείες στη μετά θάνατον κρίση είναι η παντελής νάρκωση των εγκεφαλικών κυττάρων του ανθρώπου και η αποτροπή κάθε μορφής αμφισβήτησης της καθεστηκυίας τάξης, της εξουσίας της οποίας αναπόσπαστο μέρος αποτελούν οι ίδιοι οι εκπρόσωποι των θρησκειών...

Δεν είναι άλλωστε τυχαίο πως δεν υπήρξε ποτέ στην ανθρώπινη ιστορία κάποια συγκεντρωτική εξουσία που να μη βάδιζε χέρι-χέρι με τους εκπροσώπους της επικρατούσας στην περιοχή θρησκείας, με μοναδική ίσως εξαίρεση που απλά επιβεβαιώνει τον κανόνα τη Σοβιετική Ένωση.

Αυτοσκοπός κάθε θρησκείας ανεξαιρέτως είναι η επικράτηση της παγκοσμίως, γεγονός που οδηγεί τους πιστούς της σε μια πραγματική υστερία που δικαιολογεί στη συνείδηση τους κάθε έγκλημα που εξυπηρετεί τον σκοπό αυτόν, όσο μεγάλο κι αν είναι. Τίποτα δεν είναι κακό από τη στιγμή που εξυπηρετεί τους σκοπούς της μοναδικής αλήθειας κατά τα διάφορα ιερατεία...

Όποια πέτρα κι αν σηκώσει κανείς σε οποιαδήποτε γωνιά του πλανήτη μας θα βρει από κάτω βία, αίμα και σφαγές. Από τους οπαδούς της θεάς Κάλι μέχρι τους σταυροφόρους κι από την Ιερά Εξέταση μέχρι την Τζιχάντ, άνθρωποι βασανίζονται και σφαγιάζονται απλά και μόνο επειδή έτυχε να πιστεύουν σε κάποιον άλλον θεό...

Δολοφονώντας μέσα στη νιρβάνα των ανατολικών θρησκειών...
Οι ανθρωποθυσίες ήταν μια καθημερινή πρακτική στη βουδιστική Βιρμανία στα μέσα του 19ου αιώνα. Είναι χαρακτηριστικό πως για να στεριώσει η νέα πρωτεύουσα της χώρας, πενήντα έξι άνδρες θάφτηκαν ζωντανοί μέσα στα θεμέλια της νέας πόλης για να λάβει αυτή τη θεία προστασία...
Άλλα εκατό άτομα ακολούθησαν τη μοίρα των προηγουμένων λίγα χρόνια αργότερα για να μην εγκαταλειφθεί η πόλη, όταν ανακαλύφθηκαν πως δύο από τους τάφους των προηγουμένων ήταν κενοί...

%u0397%20%u03B8%u03B5%u03AC%20%u039A%u03AC%u03BB%u03B9%20%u03B5%u03C0%u03AF%20%u03C4%u03BF%20%u03AD%u03C1%u03B3%u03BF%u03BD...%20Magictime%20Apps
Η θεά Κάλι επί το έργον... Magictime Apps

Αλλά και στην κοντινή Ινδία, δυο εκατομμύρια άνθρωποι απαγχονίστηκαν από τη μυστική αδελφότητα των Thuggee, των πιστών της θεάς Κάλι, από τα τέλη του 16ου αιώνα μέχρι τα μέσα του 19ου για να σβήσει η δίψα της θεάς...
Ενώ δεν μπορεί να αγνοήσει κανείς τις διαρκείς αιματηρές διαμάχες ανάμεσα σε φανατικούς διαφόρων θρησκειών και αιρέσεων στην τόσο βασανισμένη αυτή χώρα. Διαμάχες που έκοψαν το νήμα της ζωής σε πολλούς ανθρώπους εκατέρωθεν εδώ και πάρα πολλά χρόνια...

Αγαπάτε αλλήλους...
Και ποιος αλήθεια δεν ανατριχιάζει στη σκέψη και μόνο των βασανιστηρίων που υπέστησαν άνθρωποι που χαρακτηρίστηκαν ως αιρετικοί κατά τον Μεσαίωνα από την Ιερά Εξέταση της Καθολικής εκκλησίας, με παπική εντολή; Καθολική εκκλησία που δεν έμεινε εκεί αλλά συνέχισε με κάψιμο στην πυρά δεκάδων χιλιάδων γυναικών που στοχοποιήθηκαν ως μάγισσες.
Και φυσικά η ίδια εκκλησία έχει να ''καμαρώνει'' για τη διεξαγωγή μιας από τις μεγαλύτερες και βιαιότερες πολεμικές εκστρατείες, τις σταυροφορίες...

Αλλά στην πιο σύγχρονη εποχή, η Καθολική εκκλησία πορεύθηκε δίπλα στον δικτάτορα Μουσολίνι, ενώ στον ισπανικό εμφύλιο πήρε ξεκάθαρα θέση υπέρ του φασίστα Φράνκο, χαρακτηρίζοντας τα εγκλήματα του ως σταυροφορία.

Και μη βιαστεί κάποιος να ρίξει τα βέλη του αποκλειστικά στην Καθολική εκκλησία γιατί και η δική μας η Ορθόδοξη είχε τα ανάλογα ''μπουμπούκια'' σε κάθε βήμα της πορείας της στον χρόνο. Μπορεί βέβαια να μη πλησίασε καν σε αγριότητα το Βατικανό, έδειξε όμως τα δόντια της από την αρχή καθώς χιλιάδες οπαδοί της αίρεσης του Αρείου βασανίστηκαν, φυλακίστηκαν, εξορίστηκαν και θανατώθηκαν στο όνομα της ''ορθόδοξης πίστης''...

Στη χώρα μας διαχρονικά, πλην ελαχίστων φωτεινών εξαιρέσεων, οι εκπρόσωποι του κλήρου βρισκόταν πάντα στο πλευρό του ισχυρού. Ποιος αλήθεια μπορεί να λησμονήσει τη στάση ''επιφανών'' κληρικών κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου και των χρόνων που ακολούθησαν αλλά και κατά τη διάρκεια της χούντας, με χαρακτηριστικότερο εκπρόσωπο τον μετέπειτα ''Άγιο Πρεβέζης'' ο οποίος από τη θέση του ιερέα της Μακρονήσου αποτέλεσε έναν από τους μεγαλύτερους εγκληματίες της δικτατορίας, την ώρα που κάποιοι άλλοι εκπρόσωποι της, που μάλιστα ανέλαβαν και τις τύχες της τα επόμενα χρόνια, αδυνατούσαν να δουν τα εγκλήματα της χούντας καθώς ήταν αφοσιωμένοι στα βιβλία και το διάβασμα τους...
Για κάθε εξουσία παγκοσμίως, βλέπετε, υπήρχε πάντα καλή και νόμιμη βία που ασκείται από το κράτος και τους εκπροσώπους του και κακή.
Τρανό παράδειγμα τα πρόσφατα γεγονότα στο Άγιο Όρος, στην Ιερά Μονή Εσφιγμένου, όπου μέχρι και μολότοφ εκτοξεύτηκαν από τα χέρια μοναχών στο όνομα της ορθοδοξίας.

Βέβαια όπως κάθε νόμισμα έχει δυο όψεις, έτσι και οι Χριστιανοί υπέστησαν με τη σειρά τους απίστευτης αγριότητας διωγμούς στα πρώτα χρόνια της πορείας τους χρόνο από τους τότε ισχυρούς, τους Ρωμαίους...

Αλλάχ ου ακμπάρ...
Το κοράνι υποστηρίζει τους ιερούς ισλαμικούς πολέμους Τζιχάντ, πολέμους που είναι υπεύθυνοι για τον θάνατο εκατομμυρίων ανθρώπων κατά τους δώδεκα τελευταίους αιώνες.

Στην εποχή μας, αληθινό πανικό σε ολόκληρη την υφήλιο έχουν προκαλέσει τα τυφλά τρομοκρατικά χτυπήματα, με θύτες ακόμα και μικρά παιδιά, στο όνομα της Τζιχάντ.
Τρομοκρατικά χτυπήματα που πέρα από το ότι στοίχησαν τη ζωή σε αμέτρητα θύματα και τραυμάτισαν ακόμα περισσότερα, έβαλαν στο στόχαστρο των φανατισμένων της άλλης πλευράς λαούς ολόκληρους, προσφέροντας το καλύτερο άλλοθι για τη όλο και μεγαλύτερη συγκέντρωση εξουσιών στα χέρια των ισχυρών αυτού του κόσμου...

Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2017

Χορεύοντας με τον άνεμο

Ο χαρταετός, η χιλιόχρωμη χαρά μικρών και μεγάλων στο πανηγύρι της Καθαρής Δευτέρας, δεν είναι απλώς ένα ακόμα παιχνίδι, που ίπταται στον αέρα εδώ και χιλιάδες χρόνια. Το πέταγμά του στα ύψη και ο χορός του με τον άνεμο, ψηλά στον καταγάλανο ουρανό, υποδηλώνει την ανάταση, την κάθαρση της ψυχής μετά το διονυσιακό ξεφάντωμα της Αποκριάς. Μολονότι ο χαρταετός πρωταγωνιστεί στα δικά μας Κούλουμα, θα πρέπει να θυμηθούμε ότι πατρίδα του είναι η... μακρινή Ανατολή.


Η ιστορία του χαρταετού έχει βαθιές ρίζες στην αρχαία Κίνα ξεπερνώντας τα 2.400 χρόνια ζωής. Αρχικά, βέβαια, υλικό κατασκευής των χαρταετών δεν υπήρξε το χαρτί, αλλά το ξύλο. Οι λαοί της Ανατολής χρησιμοποιούσαν τους χαρταετούς σε μαγικές τελετές, θρησκευτικές εκδηλώσεις και σε τελετουργίες για τον εξορκισμό του κακού. Πίστευαν ότι όσο ψηλότερα ανεβεί ο αετός τόσο πιο τυχεροί θα είναι.

Ο αυτοκράτορας της Κίνας Γουέν Χσουν έκανε πειράματα πτήσεων με αετούς φτιαγμένους από μπαμπού, χρησιμοποιώντας για επιβάτες τους κρατούμενούς του. Οι τυχεροί που επιζούσαν κέρδιζαν την ελευθερία τους.
Μια από τις πιο εντυπωσιακές γιορτές με χαρταετούς που ''χορεύουν'' στους αιθέρες πραγματοποιείται εδώ και χιλιάδες χρόνια στη Βόρεια Ινδία, για την υποδοχή της άνοιξης, με εντυπωσιακές τελετές που έχουν τις ρίζες τους στην ινδουιστική μυθολογία. Για τον ίδιο λόγο, στη Λαχώρη του Πακιστάν κάθε Φεβρουάριο γίνονται πανηγυρικές εκδηλώσεις, που επαναφέρουν στη μνήμη παγανιστικές συνήθειες του παρελθόντος.
Αλλά και στην ελληνική αρχαιότητα, ο χαρταετός δεν ήταν άγνωστος. Αναφέρεται ότι ο αρχιμηχανικός Αρχύτας του Τάραντα -4ος αι. π. Χ.- χρησιμοποίησε στην αεροδυναμική του τον αετό, ενώ υπάρχει και ελληνικό αγγείο της κλασικής εποχής με παράσταση κόρης, η οποία κρατά στα χέρια της μια μικρή λευκή σαΐτα (είδος αετού) με το νήμα της, έτοιμη να την πετάξει.
Πιθανότατα βέβαια, τα πειράματα ή τα παιχνίδια των Αρχαίων Ελλήνων με τους "αετούς" θα πρέπει να γίνονταν με πανί τουλάχιστον ως το Μεσαίωνα, καθώς η χώρα μας δεν διέθετε σε αφθονία το χαρτί.

Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2017

Είμαστε ακόμα ζωντανοί;

%u038C%u03C4%u03B1%u03BD%20%u03B7%20%u03C4%u03AD%u03C7%u03BD%u03B7%20%u03C1%u03AF%u03C7%u03BD%u03B5%u03B9%20%u03B3%u03C1%u03BF%u03B8%u03B9%u03AD%u03C2%20%u03C3%u03C4%u03BF%20%u03C3%u03C4%u03BF%u03BC%u03AC%u03C7%u03B9...%20Photo%3A%20%u03A4%u03B5%u03BB%u03B5%u03C5%u03C4%u03B1%u03AF%u03B1%20%u0388%u03BE%u03BF%u03B4%u03BF%u03C2
Όταν η τέχνη ρίχνει γροθιές στο στομάχι... Photo: Τελευταία Έξοδος

Λένε πως ο χρόνος όλα τα γιατρεύει. Εγώ θα συμπλήρωνα πως ο χρόνος εκτός από το να γιατρεύει τα πάντα, έχει την ικανότητα τόσο να αμβλύνει και τις αισθήσεις και να ναρκώνει τα εγκεφαλικά κύτταρα, όσο και να εξαφανίζει κάθε ίχνος αντίδρασης...
Το πέρασμα του χρόνου σ' έχει μετατρέψει σ' ένα άβουλο, παθητικό ον που αποδέχεται τα πάντα. Μια μαριονέτα που τα νήματα δε κινούν μονάχα τα χέρια ή τα πόδια της αλλά κατευθύνουν το μυαλό της και ορίζουν τη σκέψη της.
Ένας λαός σε νοητική καταστολή, ένας λαός πειραματόζωο στα πιο σκοτεινά σχέδια των υπογείων της Σχολής του Σικάγο...

Σε λίγο καιρό, στις 23 του Απρίλη, συμπληρώνονται εφτά χρόνια σκληρής λιτότητας, εφτά χρόνια στη διάρκεια των οποίων ήρθαν, με αφορμή μια τεχνητά δημιουργημένη για τον σκοπό αυτόν κρίση χρέους, κυριολεκτικά τα πάνω-κάτω στις ζωές όλων μας.
Εφτά χρόνια στα οποία κάθε εργασιακό κεκτημένο δικαίωμα καταστρατηγήθηκε βάναυσα μετατρέποντας όποιον έχει ακόμα την τύχη να εργάζεται, μέσα στον κυκλώνα της ανεργίας που ισοπεδώνει τα πάντα, σε κανονικό σκλάβο. Τετράωρα και εκ περιτροπής εργασία, απλήρωτες υπερωρίες, μαύρη κι ανασφάλιστη εργασία έγιναν πια μια ζοφερή καθημερινότητα που δεν αφήνει ούτε μια χαραμάδα ελπίδας να περάσει μέσα μήπως και φωτίσει έστω και λίγο το σκοτάδι που απειλεί το μέλλον όλων μας.

%u039F%u03B9%20%u03B6%u03C9%u03AD%u03C2%20%u03BC%u03B1%u03C2%20%u03C6%u03B5%u03CD%u03B3%u03BF%u03C5%u03BD%20%u03BC%u03AD%u03C3%u03B1%20%u03B1%u03C0%u03CC%20%u03C4%u03B1%20%u03C7%u03AD%u03C1%u03B9%u03B1%20%u03BC%u03B1%u03C2...%20Photo%3A%20%u03A4%u03BF%20%u03A0%u03B5%u03C1%u03B9%u03BF%u03B4%u03B9%u03BA%u03CC
Οι ζωές μας φεύγουν μέσα από τα χέρια μας... Photo: Το Περιοδικό

Εφτά χρόνια, στη διάρκεια των οποίων χιλιάδες νέα παιδιά γέμισαν τη βαλίτσα τους με τις αναμνήσεις τους και, δίχως να ρίξουν ούτε ένα βλέμμα πίσω τους, έφυγαν προς κάθε κατεύθυνση μήπως και γλυτώσουν. Μια χώρα ολόκληρη που αιμορραγεί χάνοντας τα καλύτερα και πιο ποιοτικά συστατικά της, μια χώρα που ίσως και να έχει πεθάνει ήδη και απλά να μη της το έχει πει κανένας ακόμα...
Όπου κι αν στρέψεις το βλέμμα σου πια αντικρίζεις ανθρώπους που πετάχτηκαν σαν άχρηστα αντικείμενα στη χωματερή μιας κοινωνίας που έμαθε να τρέφεται μ' ανθρώπινη σάρκα, ζωντανοί πια νεκροί.
Ρομπότ με πρόσωπα σκυθρωπά, κινήσεις μηχανικές, βήματα υπνωτισμένα. Μια σιωπηρή αποδοχή της καταστροφής, μια παράδοση άνευ όρων στο μοιραίο. Λες και ξαφνικά ένας ολόκληρος λαός ζει με τη βοήθεια μηχανικής υποστήριξης, δίχως βούληση, δίχως ελπίδα...

Κι εσύ που ακόμα καταφέρνεις αναπνέεις κερδίζοντας απλά χρόνο, γυρίζεις το βλέμμα σου από την άλλη και προσπαθείς να πείσεις τον εαυτούλη σου πως τίποτα απ' όλα αυτά δε συμβαίνει στ' αλήθεια και πως εσύ θα καταφέρεις να επιβιώσεις ο κόσμος να χαλάσει... 
-Έχω ακόμα τη δουλίτσα μου, έχω ακόμα το σπιτάκι μου, έχω ακόμα ένα πιάτο φαγητό. Αύριο βλέπουμε,
 σκέφτεσαι και σκύβεις το κεφάλι σου μη τολμώντας ν' αντικρίσεις κατάφατσα την αλήθεια.
Τι κι αν τα βράδια δε κοιμάσαι; Τι κι αν μέσα σου γνωρίζεις καλά πως αύριο θα είναι η δικιά σου η σειρά...

Στην αρχή αντιστάθηκες, δε λέω... Το έκανες να μοιάζει σα μια τεράστια γιορτή. Με γιορτή δεν έμοιαζε άλλωστε κάθε φορά που ο λαός σ' αυτή τη χώρα αντιστάθηκε; Απ' τον Δεκέμβρη του '44 μέχρι το Πολυτεχνείο του '73...
Πάλεψες, κυνηγήθηκες, φώναξες... Σε χτύπησαν βάναυσα, σε κατασυκοφάντησαν, σε εξαπάτησαν... Μα τώρα πια παραδόθηκες στη μοίρα που όρισαν για σένα. Εγκατέλειψες. Γονάτισες. Σήκωσες τα χέρια ψηλά...
Κλείνεις τα μάτια σου, βουλώνεις τα αυτιά σου με το κερί της λήθης και της λησμονιάς και συνεχίζεις να βαδίζεις σαν υπνωτισμένος...
Κι ας γνωρίζεις πως τα βήματα σου σε οδηγούν στο γκρεμό...

πηγη: enfo.gr

Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2017

Ήρθαν ντυμένοι φίλοι οι εχθροί μου


Μέτρα την ηλικία σου βάσει φίλων και όχι ετών. Μέτρα τη ζωή σου από χαμόγελα και όχι δάκρυα, John Lennon.
Έχεις αναρωτηθεί πόσο χρονών είσαι; Όχι χρονικά, όχι σωματικά, όχι πνευματικά. Αλλά ψυχικά. Έχεις ιδέα πόσο χρονών είσαι; Όχι; Απάντα στο εξής ερώτημα λοιπόν. Πόσους φίλους έχεις; 
Και με τη λέξη φίλος δεν εννοούμε τη σημασία που αποδίδουν πολλοί σε εκείνον που απλά βγαίνουν για να καλύψουν το χρόνο τους. Πολλές φορές θα μου ήρθαν ντυμένοι φίλοι οι εχθροί μου και άλλες τόσες τους απομάκρυνα. 
Φίλος είναι ο άνθρωπος που θα σε στηρίξει μόλις του στείλεις SOS. Φίλος είναι εκείνος με τον οποίο έχεις ένα connection, μια ιδιαίτερη επαφή από την πρώτη στιγμή που τον αντίκρυσες. Φίλος είναι εκείνος που θα θυμηθεί να σου στείλει καλή επιτυχία για την εξέταση σου, παρότι του το είπες ένα μήνα πριν. 
Φίλος είναι εκείνος που θα σου πει μια μπούρδα και εσύ θα βρεις το νόημα σε αυτή τη χαζομάρα. Φίλος είναι εκείνος με τον οποίο δε θα φοβάσαι πως αν πεις κάτι θα παρεξηγηθεί κρατώντας μουτράκια χωρίς να στο πει περιμένοντας να το ανακαλύψεις μόνος σου σε ένα μάταιο κυνήγι. 
Τον αληθινό φίλο δεν τον ενδιαφέρει αν είσαι άφραγκος ούτε πόσα κιλά ζυγίζεις ούτε αν το σπίτι σου είναι χάλια ούτε αν έχεις ένα τρελό σόι. Σε αγαπάει για αυτό που είσαι και σε στηρίζει σε όλα. Ο αληθινός φίλος ακόμη κι αν περάσει καιρός χωρίς να μιλήσετε, δε θα αμφισβητήσει ποτέ τη φιλία σου.
Εσύ λοιπόν πόσο χρονών είσαι; Ή καλύτερα είσαι κάποιας ηλικίας ,ή είσαι 0 ετών; Έχεις φίλους που μπορείς να αποκαλέσεις οικογένεια; Εκείνους που ξέρεις πως και χάλια να είστε θα συνεχίσουν να μένουν στη ζωή σας; Μην υπολογίσεις τους φίλους που έρχονται και παρέρχονται. 
Αυτοί είναι απλοί επισκέπτες. Εσύ πρέπει να βρεις τους συνταξιδιώτες σου. Κάποιος είχε πει πως ο άνθρωπος δε θέλει πολλά για να ειναι ευτυχισμένος. Φτάνει να έχει 2-3 καλούς φίλους και λεφτά αρκετά για να μπορεί να τους κερνά.
Μην αναλώνεσαι σε ανούσιες φιλίες, εξαναγκασμένες συναντήσεις, περιττούς ανθρώπους και άχρηστες συζητήσεις. Όσοι μείνουν, θα λάμψουν και για όσους μείνεις εσύ, θα λάμψεις για αυτούς. 
Πηγη: klik.gr